ADSIZ GÖLGE Şiiri

ADSIZ GÖLGE Şiiri

Zamanın güneşe uğramayan anında
Sürtünerek geçen
Adsız gölgeyim ben.
Gece, düşlerimin ince camlarına
Kurşun kalemle çizilmiş
Solgun bir çatlak bırakır.

Sakın bırakma o ilkbahar ışığını
Dolsun diye içime.
Çoktan kar tutmuş kuyunun dibine
Yerleştirdim nefesimi.
Sessizlik, kaburgalarımda büyüyen
Taş bir mabet.
Her yankı gelir
Orada diz çöker.

Tenim, unutulmuş bir kışın
Parmak iziyle mühürlü.
Bırak, çağırma beni geri.
Kendi gecemin karanlık sularında
Bir batık şehir gibi kalayım.

Kader yazdıysa adımı
Bir azabın altına.
Korların kızıllığından,
Güneş görmemiş
Buzulun içten içe çatlayışından
Gelsin acısı.

15.02.2001

Yayınlanma: 15.10.2026 10:15
Düzenleme: 15.10.2026 10:15

Ali Fırat Dicle Şiirleri

Şiiri Paylaşın

4 kez okundu.

ADSIZ GÖLGE Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.