İSTANBUL YİNE YAĞMURLU şiiri, Ali Fırat Dicle şiirleri

İSTANBUL YİNE YAĞMURLU Şiiri

İçimde yıllardır kapanmayan
Bir kapının aralığına vuruyor
Akşama yaslanan yağmur
Seni kaybetmek düşüncesi,
Göğsümde büyüyen karanlık bir deniz.
Suskunluğunda fırtınalar koparan,
En sıradan vedalarda sonunu bekleyen.

O korkunun küllerinden doğan
Bir adam görüyorum kendimde.
Ulaşmak için heceden köprüler,
Her şiirde biraz daha yaklaştığımı sandım.

Sen hayatın tam ortasında,
Gözlerini kaçırmadan konuşan bir hakikat
Ben ise kıyısında bekleyen,
Kendine bile ait olamamış bir gölge.
Varmak isteyen yorgun bir gemi
Limanına sığındım.

Hayat, başka fırtınaların adresine,
Kırgınlıklar sesini kaybetti,
İnsanın içindeki en ağır vazgeçişin,
Vazgeçemediği…
Yaşamayı öğrenmesi.

Şimdi geceler uzun,
İstanbul yine yağmurlu.
Sokak lambalarının altında
Uzuyor yalnızlığımın gölgesi
Ayrılık çoktan yaşandı belki,
Vedası bir türlü söylenemeyen.

İçimden çıkarmaya çalışmak seni…
Gökyüzünden,
Bir yıldızı söküp atmak kadar anlamsız
Özgür bırakırken bir kuşu
Hâlâ sevebilmeyi bilmekmiş sevgi.

Aynı yerde duruyor en çok korktuğum
Giderken, ardından kapanan kapının sesi
Bende kalan son duvarı da yıkacak.
Hayata tutunabilmek için
Ne çok şey feda etmişim.
Bekleyişlerimi,
Umutlarımı,
Yeniden başlayabilme cesaretimi.

Eğer bir gün sessizce kaybolursam,
Bu sevgimin eksikliğinden değil,
Sana ulaşmak için çıktığım yolun
Kendimden fazla tüketmiş olmasından
Senden sakladığım o son cümle...
Adına rastladığımda hızlanan kalbim...

Yağmurun dinmeyen yüzü
Tuttuğu bir İstanbul vaktinde,
Arkama iz bırakmadan gidersem,
Sana kavuşamayan tarafımı
Orada bırakmış olacağım.

14 04 2023

Yayınlanma: 15.10.2026 10:07
Düzenleme: 15.10.2026 10:07

Ali Fırat Dicle Şiirleri

Şiiri Paylaşın

İSTANBUL YİNE YAĞMURLU Şiiri