KÜL VE RÜZGÂR Şiiri

KÜL VE RÜZGÂR Şiiri

Dağların alnında paslı bir soğuk,
Vadilerinde ağır bir duman.
Her gece aynı düşü gören
Kadim ülkenin sessiz yüzü.

Adını her andığımda
Taş yerinden oynar sanki.
Sen,
Haritaların unuttuğu
Rüzgârın ezberlediği
Derin bir hatıra.

Peşinde tüccarların vardır
Demirin,
Bakırın,
Toprağın altında uyuyan
Bütün karanlık servetlerin.

Masalarda bölüşürler seni,
Cetvellerle ölçerler dağlarını.
Bir avuç rakam uğruna
Sustururlar ömürlük türküyü

Sonra çocuklar düşer
Yarım kalmış oyunların içine.
Bir uçurtmanın ipinde kalır
Göğe gerilmiş bütün cevaplar.

Anneler bekler.
Yokluğun üşüdüğü saatlerde
Sönmüş ocakların külünde
Bir sıcaklık kırıntısı.

Küllerin arasından yükselen
İnatçı bir kıvılcım,
Ne kadar ağır geçse gece,
Sabahın bir yerinde mutlaka
Bir serçe konar yaralarına.


16.05.1996

Yayınlanma: 15.10.2026 10:14
Düzenleme: 15.10.2026 10:14

Ali Fırat Dicle Şiirleri

Şiiri Paylaşın

3 kez okundu.

KÜL VE RÜZGÂR Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.