SEVDİM Şiiri

SEVDİM Şiiri

Kırgınlığını sevdim...
O ince, keskin bıçak gibi saplanan,
Yıllar geçtikçe paslanan
Ama hiç çıkmayan.

Umutsuzluğunu sevdim...
Gri bir sis gibi çöken,
Güneşi yutan,
Rengi solduran,
Sabahları bile geceye çeviren
O ağır perdeyi.

İmkânsızlığını sevdim...
Yıldızlara uzanan
Bir türlü yetişemeyen eller,
Denizin ötesinde kaybolan ufuk,
Dudaklarımda yarım kalan
Ah keşkeler.

Hasretini sevdim...
Göğsümde yanan kor ateş,
Yastığı nemlendiren yaşlar,
Rüzgârda hayalet sesin.

Özlemini sevdim...
O derin,
Kemiklerime işleyen sızı,
Sokaklarda seni arayan gözlerim,
Her kalabalıkta yalnızlaşan ruhum.

Senin bana değer vermeyişini sevdim...
Soğuk bir sonbahar yağmuru gibi yağan,
Üzerimi ıslatan,
İçime işleyen
O kayıtsız bakışlar.

Unutuşunu sevdim...
Bir anda silinen
Bir isim, bir rüya, bir not
Eski fotoğraflarda solan gülümseme gibi.

Boş verişini sevdim...
Omuz silkmen,
Arkana bile bakmaman,
Yüreğimi ayaklarının altında ezerken ki
O umursamazlığın.

Öksüz kalmış sevdanı sevdim...
Kimsesiz bir çocuk gibi
Köşe başlarında ağlayan,
Elleri üşümüş,
Gözleri korku dolu,
Duyulmayan feryatlarla içini dolduran.

Gittiğin yerde kal.
Ben burada, kendi yokluğumun sarayında,
Kendi acımın tahtında, kendi sevgimin ateşinde
Daha güçlü,
Daha derin,
Daha diri devam edeceğim.
Ben, bu acının karanlık toprağında
Kendimden yepyeni bir evren doğurdum.


11.05.2011

Yayınlanma: 15.10.2026 10:37
Düzenleme: 15.10.2026 10:37

Ali Fırat Dicle Şiirleri

Şiiri Paylaşın

3 kez okundu.

SEVDİM Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.