YALNIZCA SEN Şiiri
Bir sonbaharı kalıyor masanın,
Durmadan eksilen bir saatin pasında.
Gölgem sığıyor kendi içine,
Sesim sığmıyor.
Eşyalar dokunuyor bana,
Bardağın soğukluğu,
Bir biletin cebimde bıraktığı
O belirsiz ağırlık.
Ben yine giderim, bilirsin,
Bir caddeden savrulan bir kırık cam.
Hiçbir yerin adı olmuyorum bu kentte
Oysa yarın,
Yani şafağın o en lekesiz yerinde,
Bir umudu alıp yanıma
Bir imgenin ucunda saklanan o sen için,
Kendi içime kapalı,
Kendi karanlığıma kilitli...
Ne akşamın o sarı,
O yorulmuş ışığı,
Ne sokaklardan geçenlerin
O eğreti fısıltısı
Teğet bile geçemiyor artık benliğime.
İçimde birikip duran o yekpare boşluk
Yalnızca sen,
İçtikçe çoğalan bir kadeh gibi masada.
30.07.2023
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiiri Paylaşın
4 kez okundu.
YALNIZCA SEN Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ali Fırat Dicle Şiirleri:
- DÜŞTÜĞÜMÜZ YER (3)
- YOKLUĞUMA İYİ BAK (3)
- SENDE KALAN BEN (5)
- HEWLER’E UZANAN (5)