Reddederim Cennet'in Otağını şiiri, Ali GARBİOĞLU şiirleri

Reddederim Cennet'in Otağını Şiiri

SENİNLE;
OLDUKTAN SONRA,
İ N A N,
S U N S U N L A R,
C E H E N N E M’ İ N,
B A T A Ğ I N I.
E Ğ E R S E N,
YANIMDA YOKSAN,
B A H Ş E T S E L E R D E,
R E D D E R İ M!
C E N N E T’ İ N,
“O T A Ğ I N I”. . . !

ERZİNCANLIM:
BEN, NİCE DAĞLAR AŞTIM,
YIĞINLA HÖYÜK,
KULAKLARIN ÇINLASIN,
KEMALİYELİ
BU,
ADAM GİBİ, ADAM’IN,
S E V D A S I,
BÜYÜK MÜ BÜYÜK. . .!

BU SEVDANIN,
NE ÜSTÜ BELLİ,
NE DE DİBİ,
EĞER VAR İSE
TÜM HAKLARIM,
YALNIZ SANA,
ERZİNCANLIM,
HELAL OLSUN!
ANAM’IN AK SÜTÜ GİBİ. . . !
Ali GARBİOĞLU/ İSKENDERUN