Şu Fani Dünyadan Gelip Geçerken Şiiri
Şu Fani Dünyadan Gelip Geçerken
ŞU FANİ DÜNYADAN
Şu fani dünyadan gelip geçerken,
Sabır düştü payıma çok erken.
Çay gibi demlendim,
Kahve gibi ağır ağır közde piştim.
Gözlerimi açtığım anda,
Kaderime sabır yazılmış alnıma.
Hep hasret düştü payıma,
Her nefeste, her adımda.
Ne zaman gülecek olsam,
Bir hüzün dokundu yüreğime.
En güzel düşlerimi
Rüzgâr savurdu sessizce.
Mevsimler gelip geçti ömrümden;
Güneş oldum, yağmur oldum, gece oldum.
Yandım, üşüdüm, kayboldum
Yüreğim dolup dolup çağladı,
Gözyaşlarım eritti sabır taşlarını.
Kırılmayı öğrendim ama
Kimseye kırgın görünmedim.
İçimde kopan fırtınaları
Bir tebessümün ardına gizledim.
Bekledim mevsimler boyu,
Belki bir bahar uğrar diye.
Kışlar eksik olmadı ömrümden,
Yine de umut ektim yüreğime.
Bilirim, her gecenin bir sabahı var;
Her yaranın bir gün kabuğu bağlar.
Ben yine de sevgiyi seçtim,
Kader ne yazarsa yazsın dedim.
Ferhat gibi dağları deldim,Denizleri aştım
.Aşk uğruna ne ateşlerde yandım;
Kül olsam da sevdamdan vazgeçmedim.
Aşkı kalbime sonsuza dek mühürledim.
Şu fani dünyadan bir gün göçerken,
Ardımda ne servet ne de ün kalsın.
Yalnızca bir dua değsin ardından,
Çok sabretti, çok sevdi..." desin insan.
16 kez okundu.