ALFABESİZ ÇIĞLIKLAR Şiiri
ALFABESİZ ÇIĞLIKLAR
Çocuk gülüşünde sığınmışız maviye,
Gökyüzünün en asi, en hür parçası...
Kimi çocuk doğarken giyer bu kavgayı,
Kimi daha beşiğinde sürgün,
Daha beşiğinde gurbet
Haritasız yollar düşer payımıza.
Adımız yazılmaz,
Geçmez hiçbir resmî kayıtta,
Sanki hiç yaşamadık, sanki hiç sevmedik ulan
Hakikat dedikleri faili meçhul,
Yasadışı bir türküdür burada,
Söylenmesi yasak,
Unutulması imkânsız,
Kanlı bir yaftadır boynumuzda
Suskunluğun da bir sonu var elbet.
Kabuğunu kıran sabır tükenir bir gece vakti
Patlar o zindan sessizliği,
Taş duvarlara, demir kapılara kazınır
Alfabesiz çığlıklarımız
Kelepçesiz.
Gittiği her kentte taze bir gurbet kanar,
Hangi göğe baksa, kendi zifiri karanlığını
Yıldız sanıp giyer omuzlarına...
Sürgüne gönderilmiş düşlerimiz var bizim,
Sınır boylarında,
Tellerin dibinde kurşuna dizilen taylar
Yelelerinde faili meçhul baharlar,
Yelelerinde vurulmuş sevdalar taşır
Yine de vazgeçme,
Getir o maviyi
Sürgün renklerin buluştuğu
O en uzak ufuklardan sök al
Kırılsın sabrın o paslı,
O kalleş kilidi
Yasadışı bir türkünün en yanık,
En fırtınalı yerinde
Pasaportsuz,
Sürgünsüz
Hür dönsün düşlerimiz
14.05.1997
7 kez okundu.