BİR YER VAR BİLİYORUM Şiiri
BİR YER VAR BİLİYORUM
Bir yer var, biliyorum,
Her şey söylemek mümkün.
Gecenin en koyu mavisiyle örtülü bir kıyı.
Dalgalar mısralara dönüşmeden
Ağlar kendi halinde.
Orada duruyorum,
Boğazımda bir düğüm,
Dilimin ucunda binlerce yıldız
Ağzımdan çıkan sadece bir iç çekiş,
Bir yarım hece,
Bir “ah” ki,
Tüm evreni içine alan
Yine de boş kalan.
Gözlerimden süzülen
Küçük bir nehir ayaklarımın dibinde.
Parmak uçlarınla dokunsan,
Belki sıcaklığını hissederim,
Belki de erir giderim o dokunuşta,
Tuz olurum,
Deniz olurum,
Sen olurum.
Acının en saf hâli,
Doğrudan kalbe saplanan bir ok.
Kelimeler okun saplandığı yerde
Kanın akışını tarif etmeye çalışan
Topal şarkı.
Olmayan bir nota, bir “la” bile...
Derin yaralar açıyor her dize
Ruhun kendi dilinde senin.
Ben ise hâlâ harflerle boğuşan,
Her cümlede biraz daha kaybolan,
Her mısrada biraz daha susan.
Uzaklardan sesleniyorum sana,
Mısraların arasından,
Gözyaşlarımın içinden...
Belki bir tek sen
Fütursuzca söylenen kelimelerin
Arkasında duran o büyük,
Sessiz çığlığı anlarsın.
En kısa en uzun mesafe o yer.
Ben yaklaştıkça
Sen uzaklaşıyorsun,
Sen yaklaştıkça
Ben susuyorum.
Gözyaşlarım ellerine değdiği an,
Şarkılar susar,
Kelimeler erir,
Geride kalır ortak bir sessizlik.
Her şey söylenmiş olsun.
Ağlasam…
Sesimi duyar mısın?
Dokunsam…
Gözyaşlarıma ellerinle?
Bir yer var
Tenhalarında zihnimin,
Varmak isterim oraya kelimesiz, mısrasız
Dilin düğümlendiği o eşikte,
Yalnızca bir damla gözyaşıyla durmak.
Belki o zaman çözülür sırlar,
O zaman anlaşılır içimdeki fırtına.
Yalnız bir ihtimal, bir teselli...
O devasa "anlatamıyorum"lar,
Bir tek seninle "anlatıldı" olur.
10.11.2010
6 kez okundu.