GÖZLERİNE GÖM BENİ Şiiri
GÖZLERİNE GÖM BENİ
Öyle tek başıma
Kışın bu zifiri, bu vicdansız sokaklarında,
Sabrın kırık kanatlarına tutunmuşum.
Suskunum...
Suskunum ve içimden vurulmuş gibi dargın.
Sormam,
Hiç sormam ulan,
Sana yanan bu deli kalbin sitemini...
Ömrümün fırtınada kaybolan ilkbaharını,
Arıyorum yitik gençliğimi.
Rüzgârlar tayfun olur, vurur bağrıma,
Rüzgârlar geçer de...
Ben kalırım durduğum kayada.
Yazın sıcak, bereketi bol koynundan söküp,
Ağır işçilikle, ilmek ilmek dokuduğum sevgimi...
Kan içinde açan kardelenleri uzatıyorum sana.
Al bunca emeği, al senin olsun
Bize yine yalnızlık düştü,
Hatıralar kalır koynumda,
Ben çeker giderim...
Gayrı yansın bu dağlar
Karanlığı bıçak gibi yaran o gözü pek Sevdalılar,
Haramsız, lekesiz,
Sürgünsüz bir şafak kursunlar bize
Zaman desin ki son sözünü,
Çeksin bu kahpe ayrılığın ipini
İçimde gizli gizli devrilen bir kayadır bu sızı,
Bu dizginlenmez heves,
Bu asi yangın...
Sürüklüyor yorgun ruhumu,
Ulaşılmaz düşlerin buz tutmuş eşiğine.
Bir daldan fırtınaya savrulan yapraklar gibi,
Düşüyorum karanlığın tam ortasına
Ha canım,
Ya topla bu yarıda kalmış kurşun gibi sözleri,
Ya da bitir bu hırçın, bu sitemli destanı
Sürgünden dönen mahkûmlar gibi,
Gayrı yeter,
Gözlerine göm beni
09.09.1993
16 kez okundu.