GÜLFIROŞ Şiiri

GÜLFIROŞ

Ben dağlardan düşmedim Gülfroş
Bir fısıltının altında ezildim.
O cümleyi kuran bilir,
Dile düşüren de...
Ama altında kalanı bir tek ben bilirim.

Ben kışta donmadım Gülfroş
Beni bir bakışın soğuğu ayazda bıraktı.
Rüzgârı estiren bilir,
Pencereyi örten de...
Ama üşüyeni bir tek ben bilirim.

Ben çölde susuz kalmadım Gülfroş
Gönül sofrasında içim kurudu.
Testiyi tutan bilir,
Suyu esirgeyen de...
Ama o çoraklığı bir tek ben bilirim.

Ben savaşta kaybetmedim Gülfroş
Kendi içimin cephesinde yenildim.
Kılıcı çeken bilir,
Geriye çekilen de...
Ama vurulan yeri bir tek ben bilirim.

Ben karanlıktan korkmadım Gülfroş
Işığı söndürenlerin gölgesinde yorulduk.
Mumu yakan bilir,
Üfleyip söndüren de...
Ama zifiriyi bir tek ben bilirim.

Şimdi kelimeler yoruldu Gülfroş
Bize de içimize kapanmak düşer.
Yolu yürüyen bilir,
Yarıda bırakan da...
Ama bu yükü taşıyanı bir tek ben bilirim.


11.11.2021

Ali Fırat Dicle Şiirleri

6 kez okundu.