KÜL VE RÜZGÂR Şiiri
KÜL VE RÜZGÂR
Dağların alnında paslı bir soğuk,
Vadilerinde ağır bir duman.
Her gece aynı düşü gören
Kadim ülkenin sessiz yüzü.
Adını her andığımda
Taş yerinden oynar sanki.
Sen,
Haritaların unuttuğu
Rüzgârın ezberlediği
Derin bir hatıra.
Peşinde tüccarların vardır
Demirin,
Bakırın,
Toprağın altında uyuyan
Bütün karanlık servetlerin.
Masalarda bölüşürler seni,
Cetvellerle ölçerler dağlarını.
Bir avuç rakam uğruna
Sustururlar ömürlük türküyü
Sonra çocuklar düşer
Yarım kalmış oyunların içine.
Bir uçurtmanın ipinde kalır
Göğe gerilmiş bütün cevaplar.
Anneler bekler.
Yokluğun üşüdüğü saatlerde
Sönmüş ocakların külünde
Bir sıcaklık kırıntısı.
Küllerin arasından yükselen
İnatçı bir kıvılcım,
Ne kadar ağır geçse gece,
Sabahın bir yerinde mutlaka
Bir serçe konar yaralarına.
16.05.1996
5 kez okundu.