SON VAPUR Şiiri

SON VAPUR

Hiç martı çığlığına,
Edebiyata yatırma işi.
Öyle Unuttum demek kolay,
İnsan unutmaz be kadeşim,
Sadece yorulur hatırlamaktan,
Yorulur da susar, hepsi bu.

İstanbul’un sırılsıklam
O ketum gecelerinde,
Az mı kavga ettim kendimle?
Görünmez savaşlar verdim zifiri karanlıkta,
Kimsenin ruhu bile duymadı,
Duysa ne yazar, duymasa ne?

Hikâyemiz dediğin ne ki?
Çoktan son durağı kaçırmış bir vapur.
Dönüp de aynı iskeleye yanaşır mı bir daha?
İmkânı yok, imkânsızın tillahı
Bize kalan
Denizin sırtında köpük köpük,
Silinmek bilmeyen o derin, o içli iz.

Öyle tekrarı falan yok bu rüyanın
Denedin diyelim,
Vallahi tadı eksik,
Billahi çakma.
Avcumda sakladığım
O üç beş anı var ya,
Zamandan çaldığım ganimet
Bana bahşedilen,
Seninle kutsanmış,
Basbayağı mucizenin kendisi

04.12.2002

Ali Fırat Dicle Şiirleri

6 kez okundu.

SON VAPUR Şiiri Hakkında Yorum Yazın

Şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.