YAĞMUR VE SEN Şiiri
YAĞMUR VE SEN
Gölgeli derin gözlerin,
Göle düşen iki sessiz ışık.
Kahkahalarının açtığı baharı,
Saçlarına değen rüzgârı
Kaç kişi dinledi usulca sevdi.
Senden önce gelen yağmuru,
Yaprağın üstündeki ince hüznünü
Kalbin sakladığı o eski yolcuyu…
Bütün aşklar adına hayran kaldım,
Değişen yüzünde duran kederi.
Arkasında yalnız yağmur kokusu
Bırakır aşk…
Sessizce uzaklaşan bir kuş sürüsü,
Yüzün belleğimde,
Görüntün gözlerimde kırpmadan.
Bulutlardan süzülen ince yağmur,
Damlar toprağa
Eski bir şarkı nezaketinde.
Islak taşların arasında
Su tereleri
Küçük yeşil mucize.
İçindeki sessiz iyilik…
Kimsenin kolay bulamadığı.
Dallara süzüldü ışık demeti,
Aralanan bulutlardan sonra.
Rüzgâr değiştirdi yönünü,
Saklandığı yerden ses verdi tarlakuşu,
Buğday tarlalarının üstünden
Akşamın kalbine doğru yayıldı.
Sis miydi yağmura dönüşen,
Yoksa içimde çoğalan özlem
Yüreğin yüreğime değdiği yerde
Birbirine karıştı bütün mevsimler
Sessiz, derin, ürkek…
Yüreğin yüreğime denk gelmiş
Daha ne olsun.
04.04.1990
6 kez okundu.