Şiir şitesi, usta ve amatör şairlerin birbirinden güzel duygu dolu şiirleri...

Son Eklenen Şiirler:

Çelişkimiz (28)
ÇELİŞKİ
Sevişmelerden doğduk
savaşıyoruz!
Pek seviyoruz
lafla peynir gemisi yürüt-meyi...
Durmadan vatan miller nutukları atıyoruz
ama iş başa düşünce
hemen sıvışıyoruz.
ERHAN TIĞLI
Uyan Müslüman Uyan-2 (16)
UYAN MÜSLÜMAN UYAN-2

Düşman bağrını deler.
Kuzular durmaz meler.
Bu dünya size güler,
Uyan Müslüman Uyan!

İçime düşmüş ateş
Doğmalı artık güneş
Uyanmalısın kardeş,
Uyan Müslüman Uyan!

Dallarda açmaz çiçek
Havada uçmaz böcek
Yazarım hepsi gerçek,
Uyan Müslüman Uyan!

Kuşlar daldan atlıyor
Çok yumurta çatlıyor
Demir toplar patlıyor
Uyan Müslüman Uyan!

Zalimin zulmü bitmez
Fitne buradan gitmez
Bülbüller artık ötmez?
Uyan Müslüman Uyan!

DOĞANAY der ki;Hacı
Uyansın kardeş- bacı
İslam der başım tacı,
Uyan Müslüman Uyan!

Kemal DOĞANAY
Kara (16)
toprağımda sadece hüzün yetişir

siyah papatyalar
siyah güller

ışığımız
solmuş bir güneştir

kar kaplıdır ovalarımız
soğukluğu kalbimizden gelir

ince bir uğultudur sesimiz

işitmek için
yeterince tatmalısın karanlığı

ama üzülme
alışırsın sonra

öyle bir alışırsın ki

senden olur
terkedemezsin yalnızlığını

kimse
yerini dolduramaz

görsen bile
uzaktan ışığı

gidesin gelmez
Kayboldum (16)
Hayatım dolu kaybedişlerle…
gerçeğim kayıp.

Seçenekler kayıp…
ve ben—

en sonunda
kayıbım.

Mahvoldum.

Perişanım şimdi.

Bana verilen en güzel şey kayıp…
sürüldüm nereye bilmeden.

Oysa neler düşlemiştim…

şimdi düşlerim kayıp.

Sürgünüm yeni kayıplara…

Taşıyorum yüreğimde
parçalanmış dileklerimi.

Her geçen zamanda
bir parçam kayıp.

Takılıyorum karanlıkta yıkıntılarıma…
hatırlayamadığım artık.

Anılarım…

keşkelerim…

kayıp.

Bana verilen en güzel şey…

kayıp.
Seni Seviyorum (35)
Kalbime söz geçiremiyorum
İçimden söküp unutamıyorum
Seni seviyorum...
Korkan var korkmayan var
Ben korktum söylemekten yar
Bak şimdi açık açık söylüyorum
Seni seviyorum...
..........

Sevdiginizi söylemekten asla korkmayın
Sonrası geç olabilir erteleyip saklamayın
Biri sizi seviyorsa oturun adam gibi sevin
Bir ömür sevginizi gösterin ona aşkı verin
...........

Son sözüm ;

Senin beni sevebilme ihtimalinden içten çok candan
’’Seni Seviyorum...’’

ALİ ÇETİNKAYA
NEFRETİMSİN (30)
Aşkından yandım bittim ateş misali kül oldum
Geçligimi yaşamadan sayende sararıp soldum
Sevgi ile arama en sonunda bende duvar ördüm
Nefretimsin beni aşktan soguttun tövbekar oldum

Kolay kolay bir daha artık kimseyi sevemem ben
Gelecegimin yarınlarını çaldın beni sen mefettin
Beni benden ettin yitirdim sende o güvenin duygusunu
Nefretimsin yavaş yavaş bitirdin sendeki hazin aşkın sonu

Hayatta asla adını anmaycağım başıma gelen en kötü pişmanlığımsın
Aynaya baktığım yüzümün içimdeki o saf hali sevgimin utancısın
Benim için bir hiçsin anlıyor musun? ve şimdi artık sen yoksun
Nefretimsin dilerim ki o zalim yüreğin yansın ateşlerde kor olsun

ALİ ÇETİNKAYA
ÖMRÜM (30)
Ruhun bedenimde canıma can olsun
Yıldızlar sevgimize dilek tutsun
İçimizdeki özlemin haykırışları bir bir sussun
Ömrüm yarınların hiç bitmeyecek sonsuzluğumsun

Gecemin karanlığı gündüzümün güneşi sensin
Melekler misali ne kadarda masum benliğin
Ayrılık uzak dursun ağır gelir hasretin
Ömrüm hiç bitmeyecek mutluluk sonsuzluğumsun

ALİ ÇETİNKAYA
İHTİRAS FIRTINASI (32)
Biliyorum Leyla biliyorum
Onun için Mecnun misali gidiyorum
İhtiras fırtınası zannetme ki hiç sevmiyorum
Sevdiğim için mutlu her zaman olmanı diliyorum

Aşkımın ince yürek sızısı
İçimdeki özlem ihtiras fırtınası
Sevgimin saf ve en temiz hali
Ömrüm hayatımın kırmızı çizgisi

Kader rıhtımımın ilk ve son durağı
Umutlarımın yeşeren sol yanımın yaprağı
Kalbimin aşkının sevdasından anladığı
Sensizlik eşiğinde ihtirasın fırtınası

Sevgilim en kötü günümüz böyle olsa ne çıkar
Kalbini kalbimden zaten istesen de sökemezsin yar
Beni birazda kendi mazinde hatırla sevdamın yarası
Seni yaşarken yürek ikizimin adı ihtiras fırtınası

ALİ ÇETİNKAYA
Hakikat Yolunda (29)
Vicdanlar köpürür cesaret olur,
Lisanlar dökülür şahadet olur,
Cennet görünür hakikat olur,
Gün bu gündür adalet olur.

Heyecan ile çalar kösler,
Allahuekber ile süslenir sözler,
Kudüs’e dönerse eğer yüzler,
Bu orduyu bir daha görmez gözler.

Dualarla başlar atılan adımlar,
Melekleri taşır kanatlı atlar,
Yön verir orduya mübarek zatlar,
Mezardır düşmana kanlı topraklar.

Cennet bahçesindeki taze canlar,
Ölüme susar size kıyanlar,
Yerden fışkıran masum kanlar,
Gül bahçesini sular o anlar.

Mücahitler dizi dizi saflara durur,
İman dolu yürekler Aksa’yı doldurur,
Eğilmez o başlar secdeye konur,
Şükür duaları semada buluşur.
Beş Vakte Beş Berceste-4 (14)
sabah yahut gün doğarken...

SEVGİ VE MATEMATİK

Gölgende soluklanan, en bahtiyar kişidir
Her şey gibi sevgi de matematik işidir

öğle yahut güne selâm durma vakti...

İYİ Kİ VARSIN'LARIM!

İyi ki varsın'larım, eksiğimi tamlıyor
Yokluklarında hüzün kirpiğimden damlıyor

ikindi yahut gün bulanıklaşırken...

GÖNÜL ÜLKEM...

Gülüşün ısıtıyor kalbimin koyağını
Çekme gönül ülkemden elini, ayağını

akşam yahut gün geceye evrilirken ...

(MÜ)HÜR GİBİ

Gönüllü tutsağınım, görünsem de hür gibi
Nazarların yüreğe basılmış mühür gibi

yatsı yahut gün biterken...

O KADAR BİRİKTİN Kİ!...

Yalın ayaklarınla sarp dağları aştın sen!
O kadar biriktin ki yüreğimden taştın sen!

M. NİHAT MALKOÇ
Hayat Bu Ya (32)
Hayat her canı aynı mektepte okutuyor,
Birini varlıkta, birini yoklukta tutuyor.
İmtihan ya bu yokluğu varlıkta boğuyor,
Arpa, buğday, taş, toprak beraber yoğruluyor.

Zengine mal, mülk, servet, para;
Fakire dert, sıkıntı, kasvet, tasa;
Zarife güzellik, ziynet, caka;
Çirkine yalnızlık, külfet, eza.

Bilmezler ki bunlar külli iradede,
Şükür bile etmez verilen nimete.
Kendinden sanır çıktığı zirve,
Baki kalır mı bu güzellik sende.

Sen nesin ki! Sana verildi bunca nimet.
Etten kemikten değil mi senin ceset?
Akıl ile kaldırılsaydı bu sıklet,
Alimden başkasında olmazdı servet.

Kimden kaldı sana oturduğun makam?
Nere gitti senden önce koltukta ki adam?
Gururunu mu okşuyor ağam, paşam?
Meyletme sakın faniye hep ziyan, yalan.

Bir bilsen kimlere verildi bu güzellik.
Bu incelik, estetik; kimlere oldu helallik,
Belki de murada ermeden gitti, körpecik,
Bazı canda baş tacı bazısında sefillik.

Bilmezsin! Fakirlik bir nimettir.
Omuzlardan alınan bir külfettir.
Vebali olmayan, zenginliğe alamettir,
Sabırlı olursan bil ki sonu cennettir.
Yaz Getir Bana (11)
Dizlerim tutmuyor derman kalmadı,
Kar'sın Yaylasından kaz getir bana.
Sultanın gönlünde ferman kalmadı,
Tarih gerçek olsun yaz getir bana.

Hayalini gördüm dağlarda gezer
Aklı yoktur derler bağlarda gezer
İstanbul'un Fethi çağlarda gezer,
Fatih neler söyler tez getir bana.

Dede Korkut der ki; Sefer hiç bitmez
Bu sevda başımdan kolayca gitmez
Nedense bülbüller her dağda ötmez,
Destanlar söylerim saz getir bana.

Güneş sabahları neden doğmuyor
Doğduğu zamanda onu boğmuyor
Yağmurlar gönlüme aynı yağmıyor,
Karşıki dağlardan buz getir bana.

DOĞANAY'ım çare yoktur yaraya
Gemiler çıkmıyor neden karaya
Baharı beklersen gelmez buraya,
Bunun hikmetini çöz getir bana.

Kemal DOĞANAY

Şiir şitesi, usta ve amatör şairlerin birbirinden güzel duygu dolu şiirleri...

şiirsitesi.com