Çığlık Kahvesi Şiiri
Çığlık Kahvesi
Sen gittiğinde kahvem bile susar,
fincan yalnızlığa yenik düşer.
Ve ben,
duvarlara bakıp seni sorarken,
duvarlar bana bakıp gülüyor.
Sevgi?
Bir gün üstüne bastığın sakız gibi yapışıyor
ayaklarının altına,
ve sen fark etmeden uzaklaşıyorsun.
Ama merak etme,
ben hâlâ deli gibi seninle kavga ediyorum
ve kahve fincanı bile bana hak veriyor.
Şiir Teması (Konusu): Kırgınlık
39 kez okundu.