Sessiz Sokaklar Şiiri
Sessiz Sokaklar
Adını rüzgâra fısıldadım,
Sokaklar dinledi, cevap vermedi.
Bir adım attım geçmişime doğru,
Taşlar ağladı, ben sustum.
Gözlerimde senin hatıran,
Gölgen gibi kayıp ve soğuk.
Her gülüşün bir yara gibi
Kalbimde yer açtı, dolduramadım.
Gece, şehrin unutulmuş köşelerinde
Sana dair kırık cümleler yazdım.
Ve biliyorum…
Hiçbir kelime, senin sessizliğini
Tam olarak anlatamaz.
Ama yine de yolluyorum sana,
Bu hüzünle karışık sevdayı.
Belki bir gün, bir yerlerde
Okursun ve anlarsın…
Bazen insan, yaşamak zorunda değil,
Hissetmek zorunda kalır.
Şiir Teması (Konusu): Hüzün
48 kez okundu.