Kara Kış Şiiri
Kara Kış
Dağların omzuna attın şalını
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Beyaza bürüdün servi dalını
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Yolunu gözledik bir yıl boyunca
Gün kolay geçmiyor bir bir sayınca
Çocuklar sevindi seni duyunca
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Baharı düşlerken bağımız bizim,
Gelinlik giyindi dağımız bizim
Soğuktan buz kesti doğumuz bizim
Ne iyi ettin de geldin karakış!
Kardan adamların aktır yüzleri
Ne de şirin bakar zeytin gözleri
Gelişinle mutlu ettin bizleri
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Zamanın nehrinden aktın da geldin
Bütün engelleri yıktın da geldin
İlâhî fırçadan çıktın da geldin
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Kimine dert yağar kış geldiğinde
Kimine sert yağar kış geldiğinde
Yine de mert yağar kış geldiğinde
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Taştan su çıkardın taşa değince
Derdi savuşturdun başa değince
Hasreti dindirdin yaşa değince
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Kış bahçelerinde beyaz gülsün sen!
Yüce dağ başından esen yelsin sen!
Âşığın sazından kopan telsin sen!
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
Yollara düşünce alıp başını,
Çağrıştırdın bize ömrün kışını
Ürküttün dalında gönül kuşunu
Ne iyi ettin de geldin kara kış!
M. NİHAT MALKOÇ
16 kez okundu.