Ne Adamlar Gördüm Şiiri

Ne Adamlar Gördüm

Kaç vatan eder cübbe, kaç memleket bir koltuk?
Soysuzlarda hep rütbe, binbir yüzlü dalkavuk!
Ne yurt kalır ne kubbe, fırsatı bulsa lavuk.
İkbal için bir kula, tapan adamlar gördüm...
Ruhunu para pula, satan adamlar gördüm...

Devletçi ekonomi, bu vatana bir "sur"du,
Yıkıldı agronomi, dönen çark birden durdu,
Bozuldu anatomi, sömürdüler bu yurdu.
Milletin darlığına, sırt dönen sefil gördüm…
Vatanın varlığına, kasteden rezil gördüm...

Madeni has kapıyı, açan anahtar oldu,
Devr-i temas yapıyı, yıkan yeni bir koldu,
Cehaletse çatıyı, hedefleyen bir yoldu.
İltimas, mülakatla, kul hakkı yiyen gördüm,
Yok olan liyakatla, başa taç giyen gördüm...

Belli etmez rengini, ele vermez foyanı,
Karun kadar zengini, haram ile doyanı,
Yargılarlar dengini, başkasıysa soyanı.
Söyler yalan dolanı, defteri düren gördüm...
Aşkı koltuk olanı, kaosa süren gördüm...

Hakka giden yolunu, ticarete dökeni,
Mihrabın sağ solunu, Araplara çekeni,
Türklüğün öz kolunu, ümmet deyip sökeni.
Minberlerden daldırıp, dine binenler gördüm...
Atatürk’e saldırıp nice sinenler gördüm...

Şehitlerin kanını, masalara atanı,
Ulus devlet şanını, eyalete katanı,
Türklüğün öz canını, açılımla satanı.
"Ne mutlu Türk’üm" derken, çekinip duran gördüm...
BOP’a maşa piçlerden, bu halkı vuran gördüm...

Sırf namaza bakıp da, kulu ilah yapanı,
At gözlüğü takıp da, hak yolundan sapanı,
Kendi özün yakıp da, celladına tapanı.
Zillet yüze vururken, alkış tutanı gördüm...
Benliğinden koparken, mankurtlaşanı gördüm...

Aklın, ilmin yerine, hep Batı'yı öveni,
Anlamadan derine, Atatürk’e söveni,
Ar eylemez birine, veremezsin güveni.
Cumhuriyet feyzinden, kaçan cahiller gördüm...
Şark ufkunun izinden, koşan gafiller gördüm...

Dokunmayan yılanı, yaşa deyip susanı,
Kendineyse talanı, yanıp öfke kusanı,
Ateş sarmış sılanı, seyredip de pusanı.
Sessizce bu milleti, bölen hainler gördüm...
Kabullenen zilleti, sahte şahinler gördüm…

Ne taht ne mülk isteriz, ne alkış, ne de paye.
Biz vatana neferiz, adalettir tek gaye,
Kutlu yola seferiz, inancımız sermaye…
Kaderin hükmü kaza, yaklaştı dört bir koldan!
Ya şehadet ya gaza, dönmeyiz asla yoldan…
03.09.2026 – M. Kaya

Mehmet Kaya Şiirleri

14 kez okundu.