Gecenin En Derin Yerinde Şiiri

Gecenin En Derin Yerinde

Gecenin en sessiz yerinde adını fısıldıyorum,
Rüzgâr bile duymasın diye kalbime saklıyorum.
Bir özlem var içimde, denizler kadar derin,
Sanki sen uzak bir yıldız, ben sana bakan serin bir geceyim.
Gözlerin değseydi gözlerime, bahar inerdi dünyama,
Bir tebessümün yeterdi bütün karanlığı yakmaya.
Aşk dediğin bazen bir dokunuş kadar yakın,
Bazen de bin yıl süren bir bekleyiş kadar yakıcıdır insanın.
Seni düşünürken kalbimde bir sızı büyür,
Hüzünle karışır umut, geceler bana seni söyler durur.
Her rüzgârda kokunu arar, her yıldızda yüzünü,
Sanki bütün gökyüzü bana anlatır senin gülüşünü.
Özlemek ne garip şey…
İnsan bir kalbi bu kadar nasıl arar, aklım ermez.
Bir yanım sana koşmak ister,
Bir yanım yolların sonunu bekler.
Ama bilirim bir gün vakit duracak,
Hasret dediğimiz şey bir anda susacak.
Ve iki kalp kavuştuğunda
Dünya sessizce bizi alkışlayacak.
Çünkü gerçek aşk,
Ne zamana yenilir ne de mesafeye…
Sadece iki kalbin aynı anda
“Ben hep seni bekledim” demesiyle
sonsuz olur. ✨

Şiir Teması (Konusu): Özlem.arzu kavuşmak

Mustafa Uysal Şiirleri

20 kez okundu.

Gecenin En Derin Yerinde Şiiri Hakkında Yorum Yazın

Şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.