Benim Kalbim Temiz Şiiri

Benim Kalbim Temiz

Kişiliksiz erkek, dişi,
"Benim kalbim temiz." diyor.
Kişiliği kirli kişi,
"Benim kalbim temiz." diyor.

Kıçından necaset silmez,
Tahâretlenmeyi bilmez,
Kırk sabunla pak edilmez;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Abdest ne ki, gusül almaz,
Cünüplükten geri kalmaz,
Oruç tutmaz, namaz kılmaz;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Besmele'yle ne taam yer
Ne de "Elhamdülillah." der,
Rakıyı sek, susuz içer;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Ne hayâsı, ne ârı var;
Gece hayatı, barı var;
İçki, fışkı, kumarı var;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Elmanın iki yarısı:
Dost tutar kızı, karısı,
Düşman başına darısı;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Yüzü kara, alnı tersiz,
Kelâmı kem, yerli yersiz,
Hem Allah hem Peygamber'siz;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Âhiret azığı yoktur,
Ne gözü ne gönlü toktur,
Dünyalığa meyli çoktur;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Yalakalık yapar durur,
Avantayı kapar durur,
Nefs putuna tapar durur;
"Benim kalbim temiz." diyor.

Kazanç kapısı gasp, parsa,
İllegal iş, mal, mülk, arsa...
"Cennetlikmiş cennet varsa!"
"Benim kalbim temiz." diyor.

Pis rûhuna pislik mama,
Pişti, okey, tavla, dama...
Cehennem odunu ama
"Benim kalbim temiz." diyor.

Şerif der ki: "Ne desem boş,
Kör şeytanla arası hoş.
Geberince görür godoş!"
"Benim kalbim temiz." diyor.

14 Mayıs 2024
İzmir

Şerif Mengütemür Şiirleri

16 kez okundu.