Çıkar Dünyası Şiiri
Çıkar Dünyası
Şu fâni dünyada son nefesinin
Bedeninden gittiği gün yoksun sen.
Âhirete uçup can kafesinin
Rûh kuşunu yittiği gün yoksun sen.
Zannetme boşalan yerini dolmaz,
Yokluğun kimsenin umurunda olmaz,
Bülbül için hangi açan gül solmaz?
Ecel kabre ittiği gün yoksun sen.
Şerif'im, kendini nasıl adarsın?
Nerede, ne ile alâkadarsın?
Her insanın bir çıkarı kadarsın,
Menfâati bittiği gün yoksun sen.
5 Temmuz 2025
İzmir
16 kez okundu.