Kefere Şiiri
Kefere
Kulak kesilmeden elin sôzüne
Ne düş ne hayâli âleme daldım
Parmak sokar gibi körün gözüne
Bakıp gördüğümü kaleme aldım
Tavır takınarak haklıdan yana
Haksıza tepkiydi yakışan bana
Susan benzer diye dilsiz şeytana
Tâ sağır sultâna sesimi saldım
Hoşuna gitmeyen duymazdan geldi
Ancak kayadan toz süpüren yeldi
Takkesi düşünce kefere keldi
Ekşi yoğurdunu başına çaldım
Tekme attığından zayıfa yerde
Zehir kustum tuzu kuru nâmerde
Gözü yaşlı işleri yaş her merde
Acı hayatında şıraydım baldım
Çıkarcıyı ne sizleyip bizleyip
Ne sakladım düşüncemi gizleyip
Her kesimden herkesleri izleyip
Eşit mesafede tarafsız kaldım
Yancılar yuncular canımı sıktı
Yaygara yaptıkça yuvalar yıktı
Doğrular yanlışlar ağzımdan çıktı
İyiye kötüye sanmayın lâldım
Şerif'im şairim şiir yazarken
Aç rûhlu tok yiyip içip azarken
Yüzsüz ardım sıra kuyu kazarken
Hakk'ın kapısını sabırla çaldım
26 Mart 2026
İzmir
20 kez okundu.