Kıyâmete Kadar Şiiri

Kıyâmete Kadar

Allah'a sığınır, günâhtan kaçar,
Ahlâklının edep hayâsı vardır.
Vücut hatlarını teşhirci açar,
Ya bozuk sütü ya mayası vardır.

Boyuyla kısalır gölgesi uzun,
Erimesi gibi güneşte buzun.
İşsiz güçsüz, ipsiz sapsız, çulsuzun,
Er geç ayağının kayası vardır.

Münâfıkın yalanladır çabası,
Emanete hıyânetlik cabası,
Abdullah bin Übeyy ağababası,
Verdiği her sözden cayası vardır.

Dünyanın ekseni eğiktir niye?
Etrafında mevsim oluşsun diye.
Ters saat yönünde ne bir saniye,
Ne durup yerinde sayası vardır.

Kovulmuş şeytan-ı lâînin bile,
İhlâssız kulları vesvese ile,
Şirke düşürerek, düşürüp dile,
Kıyâmete kadar bayası vardır.

Şerif; mülk Mâlik'in, feşmekân kira,
Yani durmaksızın sürekli vira.
Nefsten daha büyük müftü yok zira,
Her şeye bir fetvâ yayası vardır.

27 Haziran 2025
İzmir

Şerif Mengütemür Şiirleri

83 kez okundu.