Köhne Düzen Şiiri
Köhne Düzen
Kredi adıyla nâmı yayılıp
Fâiz afiyetle yeniyor oldu.
Gıybet iki lafın beli sayılıp
Rüşvete "hediye" deniyor oldu.
Eksildikçe alın teri akanlar,
Arttı iyiliği başa kakanlar.
Zinâlara aşk gözüyle bakanlar,
Her yerde kıymete biniyor oldu.
İftira frensiz; son sürat, tam gaz...
Ganimet kadar bol yolunacak kaz!
Haramsız mal gibi yalansız laf az;
Doğrunun değeri iniyor oldu.
Rakı aslan sütü; sulu da sek de,
Mezeli mezesiz atılsa tek de...
Zam tükettirmeyip tütünle pek de,
"Papikçi, ucuz hap" deniyor oldu.
Erkekler nasîbdâr ahlâksızlıktan,
Çıkalı beridir kızlar kızlıktan.
Doğada hayat yok ağaçsızlıktan;
Yağmur ne yağıp ne diniyor oldu.
Bozacıya şahit rekora yakın,
Şıracı kaynıyor ortalık, bakın!
Yanınca yatsıyla sanmayın sakın,
Yalancının mumu sönüyor oldu.
Kölesi çok ama paranın pulun;
Sahipsiz öksüzün, yetimin, dulun...
Hâlâ kalbi güzel sayılı kulun
Dünya hatırına dönüyor oldu.
Şerif; içli insan kilo verirken,
Yufka yüreğinin yağı erirken,
Âr damarı çatlak boy gösterirken
Nâmûslu köşeye siniyor oldu.
17 Ağustos 2025
İzmir
38 kez okundu.