Mazlûmâne Şiiri

Mazlûmâne

Susmaya ve yalnızlığa iterek,
Elimi kolumu bağlar gururum.
Yenisi başlayıp eski biterek,
Devâsız dertlerle çağlar, kururum.

İçe aktığından hüzün gözyaşım,
Sevinçli dışıma çatılmaz kaşım.
Bağrımı yaktıkça dumanlı başım,
Yumrukla döverek dağlar vururum.

Şerif'im, eğmeden boyun zâlime,
Sabırla katlanıp mazlûm hâlime,
Gülmeyen bahtıma, kem tâlihime,
Kendi kaderime ağlar dururum.

16 Kasım 2025
İzmir