O'dur Derim Şiiri

O'dur Derim

Küre-i Zemîn'i donatıp bezen,
Herkesin rızkını veriyor derim.
Karanlıkta kara kayada gezen,
Kara karıncayı görüyor derim.

Âşığıdır, bilir misin nesinin?
İstiğfarcı, günahkârın sesinin...
Âyetiyle sabit Neml Sûresi'nin,
Dağlar bulut gibi yürüyor derim.

Âlemin ne zulmet ne zahmetinden,
Ümit kesilir mi hiç rahmetinden?
Kullarına sonsuz merhametinden,
Âf için bahane arıyor derim.

Nutfemiz çamur, su, kan, kemik, deri;
Kur'ân'da âşikâr tarifi yeri.
İnsanlık Âdem'le Havva'dan beri,
Erkekle dişiden ürüyor derim.

Vahyiyle uçarak çiçeğe inip,
Ağaçlarda, çardaklarda didinip,
Bal arısı göz göz kovan edinip,
Örümcek ağını örüyor derim.

Sabırla, namazla nâm katar nâma,
Yeise düşürüp düşürmez gama.
Ne yere ne göğe sığamaz ama,
Mü'mîn'in kalbine giriyor derim.

Zamandan, mekândan münezzeh niye?
Ortaya çıkartan zıddı yok diye...
Sır ne içe içe ne yiye yiye?
Acıkmadan yaşam sürüyor derim.

Sümme hâşâ, değil uzak kalarak;
Şah damarından da yakın olarak,
Himaye altına hifzla alarak,
O'na sığınanı koruyor derim.

Üflediği rûhun nûru zimmeti,
Baş gözdesi Muhammed'in ümmeti,
Sevdiğini sevenedir himmeti;
Kim ki yerdiğini yeriyor derim.

Zikrederken saymayanla sayanla,
Oturanla, koşturanla, yayanla,
Zâtıyla bağını koparmayanla,
Dâima irtibat kuruyor derim.

Gösterişsiz huşûdandır nedeni,
Yedirtmez hakkıyla tâat edeni.
Ne akrep ne yılana yem bedeni,
Mezarda ne teni çürüyor derim.

Şeytana uyarak yanılanları,
Nefsiyle pisliğe banılanları,
Dünyada başıboş sanılanları,
Mahşerde toplayıp deriyor derim.

"Ol" diyerek olmazları oldurup,
Sonbaharda yaprakları yoldurup,
Yağmur ile barajları doldurup,
Emriyle kar yağıp eriyor derim.

Doğru yoldan yanlış yola sapana,
Hayır da yapana, şer de yapana...
Âhirette sıkışınca kapana,
Tek tek hesabını soruyor derim.

Kibir gömleğini Şerif giyene,
Gazabı şiddetli haram yiyene,
"Yalnızlık Allah'a mahsus" diyene,
Dostları ne güne duruyor derim?

22 Temmuz 2025
İzmir

Şerif Mengütemür Şiirleri

16 kez okundu.