Serzeniş Şiiri

Serzeniş

Kaçıp eş, dost, kardeşinden;
Kurtul, sınarlar, sınarlar.
Yüzüne gülüp peşinden,
Derhal kınarlar, kınarlar.

Sus, ağzına koy ki bakla;
Ser verip sır verme, sakla!
Gelmez iyiliğin akla,
Kötü anarlar, anarlar.

Gelenle aranır giden,
Bırak, garez gütsün güden!
Hakkında kem kelâm eden
Puşta kanarlar, kanarlar.

Ağlatıp seyir bakanlar,
Düşman lafını takanlar,
Kalp incitip can yakanlar;
Kendi yanarlar, yanarlar.

Şerif'im, serzeniş dolma;
Sabırsız sararıp solma.
Fazla mütevazı olma,
Sahi sanarlar, sanarlar.

22 Temmuz 2025
İzmir

Şerif Mengütemür Şiirleri

21 kez okundu.