Söz Şiiri

Söz

Güneş gece doğduğunda
Söz, seni affedeceğim.
Su balığı boğduğunda
Söz, seni affedeceğim.

Dilsiz bülbül öttüğü gün,
Kayada gül bittiği gün,
Şeytan îman ettiği gün;
Söz, seni affedeceğim.

Köylüler buz diksin hele,
Tarlaya tuz eksin hele,
Şubat otuz çeksin hele;
Söz, seni affedeceğim.

Kör bıçak et kestiğinde
Ayaksız at koştuğunda
Bulut yere düştüğünde
Söz, seni affedeceğim.

Sık dişini, biraz dayan;
Bak, şartlarım ayân beyân.
Ay gündüzde çıktığı an
Söz, seni affedeceğim.

Sabret, keller saç baş yolsun,
Hiç açmayan çiçek solsun,
Şerif tekrar çocuk olsun;
Söz, seni affedeceğim.

30 Ocak 2006
İzmir

Şerif Mengütemür Şiirleri

62 kez okundu.