Yalnızlık Şiiri

Yalnızlık

Doğru diyeni yermedim
“Yalancıya küstüm.” diye.
Emir almadım, vermedim
“Ne astım ne üstüm.” diye.

Yasak inandığım dinde;
Gıybette, garezde, kinde...
Derdim değil kul kalbinde:
“Var mı, yok mu büstüm?” diye.

Kabuk gören körse öze,
Kulak kabartmayıp söze,
Tınmadım gönüle, göze
“Ha rüküş ha süstüm.” diye.

Şerif'im, boşaldı doldu,
Kuru kalabalık boldu.
Olmazsa olmazım oldu
Yalnızlık, “Dürüstüm.” diye.

31 Mayıs 2025
İzmir

Şerif Mengütemür Şiirleri

17 kez okundu.

Yalnızlık Şiiri Hakkında Yorum Yazın

Şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.