Şiir şitesi, usta ve amatör şairlerin birbirinden güzel duygu dolu şiirleri...
A
B
C
Ç
D
E
F
G
H
I
İ
J
K
L
M
N
O
Ö
P
R
S
Ş
T
U
Ü
V
Y
Z
Son Eklenen Şiirler:
KALP
(4)
Kendinden fazla değer verip şayet haddinden çok seversen
Zaman geçtikçe ister istemez kaybetmenin korkusu başlar
Kadının gitme duygusu kaplar içini ne derse her şeyi yaparsın
Kalp esaretin esiri olunca dayanılmazdır o acıyı çekerek anlar
Gözler asla yalan söylemez gizleneni her ne kadar saklamak istese de
İçinde bir burukluk özlemi yürekteki sevgi her halini sezer bitse de
Geri dönülmez bir yolun çıkmazındasındır hissettirmemiş olsan bile
Aşk seveni incitir kalp ayrılık acısı taşıyamaz değeri bilinmedikçe
Bir rıhtım kenarında aniden aklına geldiğinde gözlerin dolarken ağlarsın
Geçen mazinin izlerini mumla ararken keşke bir an bile üzmeseydim dersin
Her şey için artık geçtir ''gitme'' duygusunu bir türlü ama kabullenemezsin
Haykırmak istesen de beyhude ne yapsan olmaz çünkü kalbine laf anlatamazsın
ALİ ÇETİNKAYA
KALBİMİ SEN SEVMEDİN
(19)
Severken yıkıla yıkıla bana ağlamayı sen öğrettin
Güzel olan herşeyi aldın yüreğimi harabe mahfettin
Bir kez olsun içtenlikle candan gözlerime bakmadın
Aşk değersizmiş sende sevgilim kalbimi sen sevmedin
Gidişin üzmezdi belkide söyleseydin sevmediğini
Tenimde bırakmazdın kokunu özlemin ile hasretini
Bir ömür hayat boyu yarım sevgini bana yaşattın
Can özüm bu son sözüm sevgilim kalbimi sen sevmedin
Beni seven herkes zaten benden bir parça götürdü
Yüregimin sızısına acımadan gidişi derinden üzdü
Gözyaşlarıma yokluğunda hesapsızca süzüldün
Aşkın üçgene kapıldın sevgilim kalbimi sen sevmedin
Sevenin suçu neydi yüregim seni içtenlikle severdi
Kalbimi sevgiye kapattım aşkın baharı hazana erdi
Hayatı sen tozpembe mi yoksa kader mi zannettin
Her şey çok güzel iken sevgilim kalbimi sen sevmedin
ALİ ÇETİNKAYA
HAYAT
(20)
Henüz yazın mutluluğunu görmeden kış hazanın ayrılığını gördük
Gökyüzünde parlayan bir yıldız misali çok çabuk söndük
Bilmiyorum sorun neydi ki ikimizde ne ara bu hallere geldik
Hayatımızı zehir ettiren o malum soruya cevap bulamadık
Gözyaşlarına esir olurken aşka sürgün düşmanları kendimize güldürdük
Duygular esaretimizin kini oldu oysa sevgimizle herkesi kıskandırdık
Hayat bizi bölerken bir başkalarını düşünmekten farkımıza varamadık
Yüreğimizdeki bu güzel masum aşkı bitirip ikimizde kıymetini bilemedik
Hata sende yada bende bugünün yarınları yok söylesene ne fark eder
Kırık dökük kalp yeniden sevemez ki acıların hayal kırıklığını yaşar
Masmavi gözlerimizde geç kalınmış mutluluk pişmanlığın verdiği hazzı
Hayat ışığı seni ele verir yaşatır bir ömür sana çaresizce yalnızlığı
ALİ ÇETİNKAYA
Savaş Belası
(26)
Tapınaklar kuruldu bazı yerlerde,
Amerika güç gösterdi dünyaya.
Oyununu oynadı sessizce,
onunla bir olanlar fitneyi büyüttü.
Ortalık karıştı adım adım,
saldırılar çoğu zaman İslam ülkelerine yöneldi.
Rabbim, dilerse hepsini dize getirir,
biliyorum, sen acele etmezsin.
Elbette her yerde inançlı insanlar var,
garibandan yana olan vicdan sahipleri de.
Ama içinde kin ve nefret büyütenler,
savaşların kapısını aralayanlar da var.
Bugün oyunu başlatan kim olursa olsun,
sessiz kalındıkça fitne yayılır.
Zaman kıyamete doğru ilerliyor,
sonumuz hayırlı olsun diye dua ederiz.
Şair Fatma Duran
Cehennem
(22)
Cehennem
Cehennem öyle şiddetli bir yer ki,
iman etmeyenlere kapısını açmış sanki…
Allah’ım bizleri koru,
gördüklerimiz bile korku verir insana.
Allah’ı seven Rabbinden uzaklaşmaz,
Rabbim nuruyla kulunu kuşatır.
Cehennem mahşer gününde,
birçok kişiyi karşılayacak bir hakikattir.
O korkunç yer beni düşündürür,
bazen gözyaşıma sebep olur.
Rabbimin azabı kalbi ürpertir,
canımı o azaba emanet etmem.
Tövbe ederim defalarca,
kendimi O’na yakın hissederim.
Rabbimin rahmetine sığınırım,
sonunu O en iyi bilendir.
Canım sana emanet Allah’ım,
cehennem azabından bizleri koru.
Zaten günah ateşiyle yanarım,
Hz. Muhammed’in (s.a.v) şefaatine sığınırım.
Şair Fatma Duran
Hakikat Yolu
(22)
Roman
Sevdayı romanlarda arama,
hayatın macerası sanma.
Onlar çoğu sahte bir rüya,
seni içine çeker oyuna.
Gerçek bir aşk vardır Allah için,
verilir onun uğruna yemin.
Doğruya götüren yol ise,
imanla yazılan bir bilinç.
Başka sözlere aldanma,
yazıktır geçen zamana.
Boş hayallerin peşine düşme,
her şey sahte bir macera.
Gözünü aç, doğruyu bul,
Allah’a iyi bir kul ol.
Faydasız sayfaları çevirme,
bir besmelenin bile sevabını düşün.
Gece uyku girmezse gözüne,
içten bir “Allah” de.
Korkma, zikri sürdür daim,
ruh temizlenir, uzaklaşır karanlık.
Şair Fatma Duran
Gideceğim Buralardan
(21)
Ya seninle yada sensiz,
Gideceğim buralardan.
Kalacaksın burda bensiz,
Gideceğim buralardan.
Bahar geldi çiçek açtı
Kırlangıçlar yeni uçtu
Gözlerime güneş kaçtı,
Gideceğim buralardan.
Sevda dedim beni buldu
Bu gün yine akşam oldu
Her yanıma hüzün doldu,
Gideceğim buralardan.
Sakın geri dönme dedin
Bana bakıp gülme dedin
Yıllar sonra gelme dedin,
Gideceğim buralardan.
DOĞANAY'ım kalbim yara
Mevlam düşürmesin dara
Dizlerime vura vura,
Gideceğim buralardan.
Kemal DOĞANAY
Kabe
(32)
Görünce heybetinden aklım tutuldu
Gözlerim kamaştı kalbim vuruldu
Ellerimi sürüp yüzümde hissetmek
İçin koşmak telaşım oldu
Selam olsun sana selam beytullah
Etrafında dönüp Aşk ile Allah
Şefaat et bana ya resulallah
Bin kere şükür elhamdülillah
Müslüman olarak yaratan Allah
Secdeden başımı kaldırma Allah
Bana şahit ol hacerülesved
Cennette bana bir yer nasip et Allah
Dönüp etrafında şuh ile huzur
Kalmaz kalbimde en ufak kusur
Ellerimi açıp yüzüm semada
Denk gelir belki ettiğim dua
Cennetinde onu komşu et bana
Şefaat et bana ya resulAllah
Dünyanın meşgali koca bir yalan
Yalanda doğruyu bulduğum zaman
Senin aciz kulun oldum herzaman
Bu aciz kuluna cenneti Nasip et Allah
Hayatım sınav oldu
(32)
Hayatım Sınav Oldu
Hayatım sınav oldu
Bazen eksi, bazen artı
Puan alırım sandım
Dünya içindeki jürilerden
Kendimi hep okyanus dibinde
Bir hava kabarcığı sandım
Soğuk ama canlı hayatım
Heyecanla, mutlulukla uyandım
Kendimi çok huzurlu sanıyordum
Dertlerim bitmiş, ağlamıyordum
Milyonlarca insanın içinden
Kendimi izliyordum
Tek başıma dünya gezegenindeydim
Bir sabah uyandım
Hepsi rüyadan ibaretti
Varlığım beni korkuttu
“Zor günleri aşamam” diye mırıldandım
Şair Fatma Duran
Savaşta Kalan Yavrular
(33)
Savaşta Kalan Yavrular
Anlatacak çok şeyin var yavrum,
Gözlerine bakamıyorum.
Hayat senden çok şeyi almış,
Bakışların korku içinde kalmış.
Savaşlar bitmez oldu,
Güçlü zalimler ölümleri başlattı.
Silahlar, bombalar küçücük zihninde,
Anlatacak çok şeyin var yavrum.
Ne canlar yanıyor,
Ne canlar toprağa veriliyor.
Yavrum, belki sesin duyulmuyor,
Ama sen umudunu yitirme.
Adalet yerini bulacak,
Gülme zamanı gelecek inşallah.
Dualarımız sizinle, her gün boyunca…
Şair Fatma duran
Yanar Döner Zalim
(39)
Moralim Çok Bozuk
Moralim çok bozuk,
Kaderin bana bir oyunu sanki.
Kaderin kurbanı gibiyim,
Üzüntüm derinlerde.
Kime kızayım bilmiyorum,
El âlemin merhameti zaten yok.
Hiç uğruna harcandığımı düşündüm,
Yalnız bırakıldım bu yolculukta.
Seni senden iyi tanırım sanmıştım,
Başıma gelenlerin izini sende aradım.
Güvenmekte ne çok yanılmışım,
Ne büyük bir yük olmuş içimde.
İyi görünen ama içi kırık insanlar var,
Düşünceleri karmaşık, kalpleri yorgun.
Aklımla oynandığını hissettim bazen,
İçimde bir kırgınlık büyüdü sessizce.
Moralim çok bozuk…
Ama hâlâ ayaktayım.
Tam yıkılmadım,
Sadece yoruldum.
İyi görünen ama içi kirli olanlar,
Zalimlik bazen maskelerin ardında gizlenir.
Hayat öğretir insana,
Her yüz göründüğü gibi değildir.
Şair Fatma duran
Lübnan Ateşi
(34)
Beyrut teslim alevlere
Nerede İslâm ümmeti?
Huzur uğramaz evlere
Nerede İslâm ümmeti?
Göklerden ölüm yağıyor
Fil karıncayı boğuyor
Bir ân'a yüzyıl sığıyor
Nerede İslâm ümmeti?
Sönüyor nice ocaklar
Kanla doluyor kucaklar
Dillerde -ecek/-acaklar
Nerede İslâm ümmeti?
Bütün gönüller yaralı
Alınlar ak, baht karalı
Ölümler olsun sıralı
Nerede İslâm ümmeti?
Ateşi sönsün Lübnan'ın
Su gibi akmasın kanın
Hiç mi kıymeti yok canın?
Nerede İslâm ümmeti?
Kanadı yaralı kuşlar,
Dinmiyor gözlerde yaşlar
Çatılmıştır bütün kaşlar
Nerede İslâm ümmeti?
Önce Gazze, sonra Lübnan
Doğranıyor binlerce can
Ateş denizidir her yan
Nerede İslâm ümmeti?
Siyonistler saldırıyor
Her yeri kan dolduruyor
Mazluma saç yolduruyor
Nerede İslâm ümmeti?
Sarmış dört yanını duman
Ha düştü düşecek Lübnan
Nerde İslâm, nerde iman?
Nerede İslâm ümmeti?
Anne evlâdından ayrı
Kalpler kırık, gönül sayrı
Trajedi bitsin gayri
Nerede İslâm ümmeti?
Çoluk çocuk vuruluyor
Yurtlarından sürülüyor
Şer düzeni kuruluyor
Nerede İslâm ümmeti?
Birleşmiş Milletler nerde?
Çare olmuyor bu derde
Söz anlatmak zor namerde
Nerede İslâm ümmeti?
Habil'e karşı Kabiller
Bekleniyor ebaliller
Yalana ayarlı diller
Nerede İslâm ümmeti?
Akan kan durulsun artık
Mahkeme kurulsun artık
Hesabı sorulsun artık
Nerede İslâm ümmeti?
İslâm'sa zulmün adresi,
Batı'nın çıkmıyor sesi
Hissedilmiyor nefesi
Nerede İslâm ümmeti?
İslâm'ın yok mu lideri?
Zillet çekmek mi kaderi?
Bitmeyecek mi kederi?
Nerede İslâm ümmeti?
Beyrut, Gazze'nin kardeşi
İstanbul'dur öbür eşi
Söndüremezler güneşi
Nerede İslâm ümmeti?
Lübnan'ın ağır yarası
Tam da barışın sırası
Nerde Osmanlı tuğrası?
Nerede İslâm ümmeti?
Dağılsın kara dumanlar
Boşuna akmasın kanlar
Birlik olsun Müslümanlar!
Nerede İslâm ümmeti?
M. NİHAT MALKOÇ
şiirsitesi.com