KEŞKE KEŞKE DEMESEYDİN şiiri, E.F.M.E.K.KAĞIZMAN şiirleri

KEŞKE KEŞKE DEMESEYDİN Şiiri

Keşke insan olarak kalmayı becerseydin,
Cüzdanın yerine, vicdanını dinleseydin,
Ben ben demeyip, biz demeyi bilseydin,
Son anında, keşke, keşke demeseydin.

Haramzadeler, cahiller iblislerini besler,
Helaller, ilahi ilimler imanını besler,
Hak yol, tövbelerle hep seni bekler,
Son anında, keşke, keşke demeseydin.

Doğrular varken, yanlışlara daldın,
Çalışmak varken, yan gelip yattın,
Kendini her kesten uyanık sandın,
Son anında, keşke, keşke demeseydin.

Keşkeler dünyada fayda vermedi,
Seni yanlışlardan döndüremedi,
Ölenler seni hiç düşündürmedi,
Son anında, keşke, keşke demeseydin.

Alimler, dostlar uyardı dinlemedin,
Ezanlar çağırdı umursamadın,
Azrail(As) yakaladı, kaçamadın,
Son anında, keşke, keşke demeseydin.