Yalnızlık Serenadı Şiiri
Yalnızlık Serenadı
Anladım ki yalnızlığımdır beni en çok seven
Bir türlü ellerini çekmedi üzerimden
Eriyen kar suları gibi aktı ömrümün
Üzerinden ...üzerinden...
Kapım çaldı araladı
Örseledi yaraladı
Sarstı yaşlı gövdemi
En derinden... en derinden...
Gece, heybetli bir yalnızlıktır
Karanlık, ömrüm gibi.
Dağ gibi bir sevda yıkılır üzerime
Beterinden...beterinden...
Oynar mezarında ölü
Kalbine hançer gömülü
Yangını cehennem külü
Yer yerinden...yer yerinden...
Ekrem Bozkurt K.
İzmir,Eylül 2021
Yayınlanma:
Düzenleme:
275 kez okundu.
Yalnızlık Serenadı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ekrem BOZKURT Şiirleri:
- Hiç Olmadığım Kadar (465)
- Ben Seni Hiç Unutamadım ki (316)
- Gözdağına Karşı Buzdağı (280)
- Bir Bahtsızın Bir İstanbul Masalı (307)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (22)
- Bir Gelişin Var İçimde (31)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (39)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (41)
- USANDIM ARTIK (43)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (67)
- Cumhuriyet Ülküsü (43)
- İki Kalbin Eşiği (54)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)