Kendimle Yaşarım şiiri, Emin Yiğit şiirleri

Kendimle Yaşarım Şiiri

Rengarenk olan dünyanın içinde siyahım
Bazen üstümdeki bu gömleksiz yakayım
Toplumun istediği değil benliğimleyim
Yalnızlık senfonisinde kendimle yaşarım

Suskunluğum omuzlarıma çökse derim
Nafile ayaklarımla bu taşıdığım bedenim
Bir tarafım yerle yeksan bilirim
Yalnızlık senfonisinde kendimle yaşarım

Bakıp güler gezerim severken eğlenirim
Sessizlik içinde sizlerin içinde beklerim
Görmezden geldiğim aşktan uzağım
Yalnızlık senfonisinde kendimle yaşarım

Bu dünya tartısında hep ağır ben gelirim
Duygularımı bir tarafa bırakıpta çıkarım
Saatin yelkovanı gibi inan dönemedim
Yalnızlık senfonisinde kendimle yaşarım

İleri gidemeyecek kadar yorgun düşerim
Tutacak bir el bile bulamazken kalkarım
Hayat bir yerden devam ediyor derim
Yalnızlık senfonisinde kendimle yaşarım

Yazar :Emin Yiğit

Yayınlanma: 18.03.2025 06:14
Düzenleme: 18.03.2025 06:14

Şiir Teması (Konusu): Yalnızlık Hayaller Hayat

Emin Yiğit Şiirleri

Şiiri Paylaşın

Kendimle Yaşarım Şiiri