Zamanı Zamanında Yaşamayanlar Pişmanlıkları Yaşar şiiri

Zamanı Zamanında Yaşamayanlar Pişmanlıkları Yaşar Şiiri

Çocuklar çocukluğunu yaşamadı,
Gençler gençliğine boş verdi,
Kendileri düşüp kendileri kalkmadı,
Acı nedir? Açlık nedir? tanımadı,
Hazır yedi, alın teri dökmedi,
Hiç hüzünlenmedi, hep eğlendi,
Sınavları ciddiye hiç almadı,
Yarınını düşünmek akına gelmedi,
Din, vatan, millet değireni bilmedi,
Biz diyemedi, ben ben dedi,
Köleliğe özgürlük-hürriyet dedi,
Dünyayı ağlatanlara medeni dedi,
Mazlumlara kalkan olanlara zalim dedi,
Ecdadına sövdü, düşmanını övdü,
Yanlışlar övüldü, doğrular yerildi,
Ezanlar gel dedi, gitmedi,
Salalar ölüm var dedi, aldırmadı,
Ölümü kendine yakıştırmadı,
Gel-gitler içinde ömür eridi,
Sonunda sıra ona da geldi,
Sanki bir rüyadan uyandı,
Pişmanlıklara dayandı,
Neye yaradı, dönüş olmadı,
Ektiğini biçmeyen hiç olmadı,
Yüce Mevla Ayetlerle uyardı,
Peygamberler gönderdi,
Evliyalar, Alimler hep vardı,
Hak yola davetler hiç durmadı,
İnsanların seçme özgürlüğü vardı,
Kimi şeytani ilimlere aldandı,
Kimi cahilliğinden kurtulmak istemedi,
Kimi hak yolda tövbelerde yürüdü, durmadı,
Kulluğunu bilenler İnşâ Allah son gülen oldu.
Zamanı Zamanında Yaşamayanlar, Pişmanlıkları Yaşar.