Asumân ve Hânumân Şiiri
Bana aşkı sorarsın ey mükedder mahrûh
Aşk odur ki; biri solarken öteki doğan tek ruh
Sende ben, bende sen olan kalpteki nûh
Kavuşmak belki bir sürûr, belki bir sınavdır
Ayrılıksa iki yüreği mesheden mahzun duâdır
Her secdede adınla ağarır içimdeki her gece
Senli dualar yükselir hep geceler müddetince
Ölüm gelir beni benden alır kalırım sana
Gün gelir seni senden alır kalırsın bana
Son yaprak düştü, ben benden geçtim,
bilmem sende ne kadar yaşarım
Sen benden geçme,
sende ve senle yaşar,
bende biter mâkûs yaşamım
Sendeki benle sen de kanatlan göklere
Bendeki senle bulurum seni takılma hiç sözlere
Bekledim seni yıllarca âsumândaki âşiyânımda
Sonunda geldin, şimdi âsudeyim hânumânımda
Yayınlanma:
Düzenleme:
304 kez okundu.
Asumân ve Hânumân Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Gültekin Avcı Şiirleri:
- Saramayan Kolların Hüznü Prelüdü (267)
- Lakrimoza (313)
- Leyle-i Süveyda (284)
- Karşı Bayır (324)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (20)
- Özlü Sözlerim 38 (20)
- Özlü Sözlerim 37 (20)
- Özlü Sözlerim 36 (20)
- Özlü Sözlerim 35 (21)
- Özlü Sözlerim 34 (20)
- Özlü Sözlerim 33 (21)
- Özlü Sözlerim 32 (21)
- Özlü Sözlerim 31 (20)
- Özlü Sözlerim 30 (19)