Dur Yolcu Şiiri
DUR YOLCU
Ruhlar aleminden ana rahmine,
Ana rahminden Dünya'ya, Dünya'dan kabire, kabirden haşire
Haşirden, ebed memleketine giden yolcu ;
Yola azık hazırladın mı?
Azıkların en hayırlısı takva imiş ,
Zannetme ki ömür sermayesi tükenmez ,
Yarına kim çıkar, O'ndan başkası bilemez.
Önce çocukluk, gençlik gafilce oyalanırsın,
Bir rüya idi hayat, ölünce uyanırsın.
Sur'un sesini duyunca, mahşerde toplanırsın.
Ömrün özetidir amel defteri,
Her şey yazılıdır, doğduğun günden beri,
Günahlarla, sevaplar tartılır,
Sevabın daha çoksa, cennete varılır.
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): AHİRET
534 kez okundu.
Dur Yolcu Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsimsiz Şair Şiirleri:
- Hepsi Geride Kaldı (506)
- Rubai-2 (385)
- Hayat Göçü (561)
- Yine (571)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (23)
- Bir Gelişin Var İçimde (34)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (40)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (44)
- USANDIM ARTIK (43)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (67)
- Cumhuriyet Ülküsü (43)
- İki Kalbin Eşiği (57)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)