Demlenmek Şiiri
Demlenmek...
Kulağa vuruşu bile bir ağır,
Olgun, tek başına cümle edasında bir kelime.
Belli bir kıvama gelmeyi, bir oturmuşluğu,
İçine sinmişliği temsil ediyor sanki.
Nasıl da özdeş, insan olabilme vasıflarıyla...
Demini almış bir bardak çay..
İyi demlenmiş bir tabak pirinç pilavı...
Demlenmek hayatın mayası sanki.
Olmuyor bazı şeyler demlenmeden.
Çiğ geliyor çayın kokusu,
Pilav düşmüyor tane tane çataldan...
Her biri güzelleşiyor demlendikçe ve haz veriyor,
Keyif veriyor da;
Hele hele insan.!! İnsanın demini almışındaki;
Dünyaya kulak kabartmışlığına, kendinden olmayana sarılmışlığına,
Hayatın sunduğu her ne ise onu kabullenmişliğine, hazmetmişliğine..
Kısaca; "adam olmuşluğuna" doyum olmuyor insanı
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): GERÇEK İNSANLIK
364 kez okundu.
Demlenmek Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Köksal PULURLUOĞLU Şiirleri:
- Senden Ne Haber (384)
- Dayanılmayansın... (329)
- Unutulmuş Yıldönümü... (385)
- İstanbul (233)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (20)
- Özlü Sözlerim 38 (20)
- Özlü Sözlerim 37 (20)
- Özlü Sözlerim 36 (20)
- Özlü Sözlerim 35 (21)
- Özlü Sözlerim 34 (20)
- Özlü Sözlerim 33 (21)
- Özlü Sözlerim 32 (21)
- Özlü Sözlerim 31 (20)
- Özlü Sözlerim 30 (19)