Berceste Mısralar-441 Şiiri
ÖMRÜN VAKTİ DARALDI
Mutluluktan eser yok, hüzün yerini aldı
İkindi çoktan geçti, ömrün vakti daraldı
GEREKSİZ İNSANLAR
Zevzeklikte sınır yok, ne namus bilir ne ar
Ortalıkta dolaşan çok gereksiz insan var
NE ZAMAN USLANIRSIN?
Söyle bana ey gönül, ne zaman uslanırsın!
Gün olur devran döner, balçığa yaslanırsın
(DEN)İZ
Yaratılanı sevdim, Rabbim senden iz diye
Umudumu yeşerttim, rahmetin deniz diye
LÜZUMSUZ ADAM
İstersin Hak her şeyi ayağına getirsin
Her gün lüzumsuz yere oksijen tüketirsin
ZORLUK YAŞATMA RABBİM
Dizimize derman ver, bize engeller aştır!
Zorluk yaşatma Rabbim, işimi kolaylaştır
GÖNÜL ACISI KALIR
Kimisi hep kaybeder, kimi durmadan alır
Fiziki acı geçer, gönül (s)a(n)cısı kalır
SÖZ VARDIR...
Söz vardır deler geçer, yaydan çıkmış ok gibi
Kimisi bu dünyada ha var ha da yok gibi
M. NİHAT MALKOÇ
Yayınlanma:
Düzenleme:
317 kez okundu.
Berceste Mısralar-441 Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer M. Nihat Malkoç Şiirleri:
- Büyük Menderes (291)
- Berceste Mısralar-435 (270)
- Gönülden Gönüle (230)
- Berceste Mısralar-432 (169)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet Yolcusu (18)
- İnsanlığın Aynası (19)
- Vesikalı Yârim (20)
- Orada ABD Vardır! (24)
- Amansız-3 (25)
- Ömür Biter (24)
- Söz Duası (29)
- Çırağın olayım ey AŞK (25)
- Garibin Anası (26)
- Gece (24)