Beş Vakte Beş Berceste-7 Şiiri
sabah yahut gün doğarken...
KALP EMANETİ
Sınanmak için geldin dünya denen bu hana
Sakın ola kirletme, kalp emanettir sana!
öğle yahut güne selâm durma vakti...
GÖZLERİNİN DERİNLİĞİNDE
Hasretini nûş edip akşam serinliğinde...
Kayboldum gözlerinin sonsuz derinliğinde
ikindi yahut gün bulanıklaşırken...
(DEB)ELENDİM
Sensizlik kuyusunda bir ömür debelendim
Sana dair yarışta her seferde elendim
akşam yahut gün geceye evrilirken...
GÖNÜL SAATİ
Vuslatına kurmuşum gönul denen saati
Yokluğun verdi bana en büyük nasihati
yatsı yahut gün biterken...
EY KALBİMİN GÜNEŞİ!
Gözyaşlarım söndürür içimdeki ateşi
Doğmanı bekliyorum ey kalbimin güneşi!
M. NİHAT MALKOÇ
Yayınlanma:
Düzenleme:
174 kez okundu.
Beş Vakte Beş Berceste-7 Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer M. Nihat Malkoç Şiirleri:
- İyi Gün Dostları (338)
- Elveda Şehr-i Ramazan (229)
- Güneş Doğmayı Unutmuş (336)
- Her Ân Bir Asır Gibidir (336)
Son Eklenen Şiirler:
- Öldüğünden Haberin Yok! (39)
- Unuttuk Sizi (80)
- Ölüm Tam Karşımızda Kapı Gibi Duruyor! (41)
- Yar Bizi Bekler (32)
- Bir Ömür (59)
- Sen Nasıl Sivaslısın? (45)
- Leylam Leylam (42)
- SUS Dedi Gözlerim (38)
- Mey (48)
- Bir Bilmece (157)