Küresel Isınma Şiiri
Ağaçlar kesildi binalar kuruldu,
Doğanın dengesi düzeni bozuldu
Çağlayan nehirler dereler kurudu,
İşte bu bela küresel ısınma.
Karbonmonoksit sardı gök yüzünü,
Doğa kaybetmiş tatlı yüzünü
Hazırlıyor insan kendi sonunu
İşte bu bela küresel ısınma.
Sardı yine dört bir yanı sıcaklar,
Yok oluyor doğadaki kaynaklar,
Ölüyor çaresizlikten canlılar,
İşte bu bela küresel ısınma.
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiiri Paylaşın
514 kez okundu.
Küresel Isınma Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Mehmet KÖK Şiirleri:
- Sensin (281)
- Zaman (476)
- SEVEN İNSANA (271)
- Sağlamaz Fayda (270)
Son Eklenen Şiirler:
- Senin Olan Amelindir (83)
- Diyarbakır Terennümleri (71)
- Çiçek Açtı (86)
- Hasbihal Eyle (82)
- Kalmadı Heyecanımız! (88)
- Öldüğünden Haberin Yok! (101)
- Ölüm Tam Karşımızda Kapı Gibi Duruyor! (103)
- Yar Bizi Bekler (111)
- Bir Ömür (88)
- Sen Nasıl Sivaslısın? (86)