Seni Sarmadan 2 şiiri, Mehmet KÖK şiirleri

Seni Sarmadan 2 Şiiri

Mutlu bir yuva hayalî kurarken,
Terk edip gittin seni çok severken,
Sen mutluluğu başkasında ararken
Ben ölüp gideceğim seni sarmadan.

Daha ölmeden mezara koydun beni,
Ne çabuk unuttun ettiğin yemini,
Hiçe sayıp gittin benim sevgimi,
Ben ölüp gideceğim seni sarmadan.

Yüreğimde bir yara açtın gayrı,
Yaşamak haram, yok bu aşkın hayrı,
Kalmadı inan ki, insanın sabrı,
Ben ölüp gideceğim seni sarmadan.

Neler geldi bu dünyada başıma,
Çekmişim bunca çileyi boşuna,
Bıraktım hayatı artık akışına,
Ben ölüp gideceğim seni sarmadan.