Ayrılık Çayı Şiiri
Çınar ağacından iki yaprak arası bakan,
usanç getirmiş akşam güneşi mahzunluğunda,
bakıyorsan bardakta sevgiliden kalan ayrılık çayının katran karasına,
yalnızlık çavlanından kopup gelen yaşlar,
yüreğine yüreğine dökülüyürsa,
ah,işte o demde enselersin çırılçıplak kendini,
gönlünün yel tutmaz kuytuluğunda.
Masumcuğu oturt karşına,
fısılda kulağına el âlem ermesin sırrınıza.
De ki ona:
Yarin her gidişi senden,
bir varıştır ayrıca nice sevdaya.
Bazen çiçek olur toprağın karasında,
bazen bal olur arının ağzında.
Taş olur ölüme yoldaş Filistinli çocuğun direngen avucunda.
Şiar olur şarkı olur özgürlüğe hasret halkların avazında.
Ve sonra ona de ki:
İncitme can kuşunu.
Kalk ayağa.
Revan yollara.
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Ayrılık
Şiiri Paylaşın
51 kez okundu.
Ayrılık Çayı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Mahmut Pınar : okudukça tekrar okuyorsun, kaptırıyorsun kendiniYazılan son 1 yorum görüntüleniyor.
Son Eklenen Şiirler:
- Hazar'da Dalgalar (35)
- Seviyorum (71)
- Sonbahar (180)
- Korkum Ayrı Kalmak Onlardan (88)
- Kızar mısın? (80)
- Ben Yalnızların Şairiyim (94)
- Sessiz Gidişin (82)
- İstanbulu Terk Edeceğim (78)
- Dönerim Birgün (79)
- Ne Adamlar Gördüm (89)