kalemin çıkardığı sesler Şiiri
yağmura geç kalmamak için
önden yürüyor uykusuz renkler
kendine sarılan ağaçların
renkleri iniyor deniz tutmuyor
göçmen kuşları
ay büyütür ters çevirirken
karanlığın avucunda güneşi
gül gülümser şapkasını denize atan
denizi kaldıran çiçekler
ırmağa eğilirken susan ağaç
kar suyunun rüzgârıyla dirilir
karışır saçlarıyla
oynar ipleriyle salıncak
içinin uğultusunda doğurunca nehir
parmaklar da duâ sayar
avuç avuç ses
gül açan menekşenin
boşluğunda umut
sabahları ellerinden tutan su
kalbini dinler
ikibinyirmibir
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): anahtar
224 kez okundu.
kalemin çıkardığı sesler Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Müzehher Gökmen Şiirleri:
- dünyaya sevgi bırak (209)
- bir çift göz (387)
- şayet (316)
- denize vuran asa (199)
Son Eklenen Şiirler:
- Sana Geldim! (19)
- Ey Gönül (16)
- Yanımda Sen Olmayınca! (33)
- Tükendim, Bittim (28)
- Ne Varsa Yarım Kalacak! (33)
- Çapraz Dörtlükler-2 (40)
- Pinhan (39)
- Gökyüzü (36)
- Prodosía (36)
- Gece (38)