kuytu Şiiri
ân ince bir gül kıvrımında
dolanıp durur ağızda
dağılır taşar âvâz âvâz
içimin dağı gülümsedi
tartılan aydınlıkta
duygu birikintileriydi
çıkan açılan sandıkta
terleyen ellerimle
güle hayrân dallar büyüttüm
yazdım, çizdim,boyadım
kuytuları hassâstı
kendime kilitlediğim kapı
geçmeyen ağrıyla
küçük geliyordu
ufalanarak
kendime bazen
ikibinyirmibir
Yayınlanma:
Düzenleme:
181 kez okundu.
kuytu Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Müzehher Gökmen Şiirleri:
- günebakan çiçeği (209)
- biter her şey (341)
- şayet (294)
- tanık (188)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (21)
- Özlü Sözlerim 38 (21)
- Özlü Sözlerim 37 (21)
- Özlü Sözlerim 36 (21)
- Özlü Sözlerim 35 (22)
- Özlü Sözlerim 34 (21)
- Özlü Sözlerim 33 (22)
- Özlü Sözlerim 32 (22)
- Özlü Sözlerim 31 (21)
- Özlü Sözlerim 30 (20)