tükenmez yeşil Şiiri
mezarlıklardan geçenler
karanlığa köprüler kurmuş
ılık bir esintiyle kanın sıvısı
kemiklere dokunmuş
heyûlâ kaybolunca içinin cidârına
güvenli köşelerden geçiyordu
uçurum kenarlarından
düşmemek için soğuk boşluğa
arıyordu kendi gölgesinden
kendi gölgesine kaçan yaşam
tarıyordu yeşillerle çoğalan dalları
şehrin hengâmesinden
itikâfa çekilen yara Yaradan'ına teslimdi
ikibinondokuz
Yayınlanma:
Düzenleme:
204 kez okundu.
tükenmez yeşil Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Müzehher Gökmen Şiirleri:
- incinir, dağılır, toplanır (289)
- gözlerin çağırır (172)
- deprem (340)
- merhaba (168)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (17)
- Özlü Sözlerim 38 (17)
- Özlü Sözlerim 37 (17)
- Özlü Sözlerim 36 (17)
- Özlü Sözlerim 35 (18)
- Özlü Sözlerim 34 (17)
- Özlü Sözlerim 33 (18)
- Özlü Sözlerim 32 (18)
- Özlü Sözlerim 31 (17)
- Özlü Sözlerim 30 (16)