yırtar karanlığı Şiiri

yırtar karanlığı Şiiri

rüzgâr estikçe tenine
bir çocuk yürür bakışlarında
en üstte tepede
güneş serperken
aydınlık bakışlarında
çıkarsız selâmlardı insanlığı

büyümüştür çocuk
türküler söyleyerek
ellerinde emeğin izleri

masmaviydi yüreği
sevgiydi emzirdiği
dallarında büyütmüştü
ürettiği yeşili ıssız değildi
süzülmüştü umuduyla zamana
sevmekten vazgeçmemişti

ikibinonsekiz

Yayınlanma: 06.03.2022 02:58
Düzenleme: 06.03.2022 02:58

Müzehher Gökmen Şiirleri

Şiiri Paylaşın

161 kez okundu.

yırtar karanlığı Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.