Ömrüm Kara Kış'a Tutuldu Şiiri

Ömrüm Kara Kış'a Tutuldu Şiiri

ÖMRÜM KARA KIŞ'A TUTULDU

Soğukmu öldürür insanı
Kara kışlar geldi geçti sayamadım
Saysamda ne farkederki;
Hüzün efkar yan yana
Ömrüm karakış'a tutuldu
Kulluğum yaradana bahane
Sevgi saygı dinlemez kış
Gönül kafeste çırpınan kuş
Feryadı figanı anlamsız
Tariflerle mümkün olmayan
Sabır cenderesinde
Bin parçalansamda hoş
Ömrüm kara kış'a tutuldu
Bahar gelse yaz gelse farketmez
Güz gelsede bitmez bu çile
Yerin yedi kat dibi
Yedi kat gökyüzü âla arşa
Çıksada tahammülsüzüm
İnsede yine sessizim
Şu manasız hayatta
Sersefil çaresizim
Ömrüm kara kış'a tutuldu
Bir sokak kedisi gibi titresemde
Yada ıssız bir yerde kara çalı
Yine gam yine keder
Bitmez yüreğimin isyanı

Nafiz YILMAZ

Yayınlanma: 22.03.2024 23:33
Düzenleme: 23.03.2024 06:04

Şiir Teması (Konusu): Ömür ve Kara Kış

Nafiz YILMAZ Şiirleri

Şiiri Paylaşın

156 kez okundu.

Ömrüm Kara Kış'a Tutuldu Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.