Aşk Bu mu? şiiri, Nesrin Özdemir şiirleri

Aşk Bu mu? Şiiri

Çiğ tanesi, bu sabah gözlerim,
Titriyor gözbebeklerim,
Ha aktı ha akacak yaşlar, dudağıma.
Kalbim vurgun dem be dem sana.

Hayli zamandır aşk şiiri yazmıyorum
Ama...
Duyuyorum davetkâr sesini.

Sözler kâfi mi, bilmem
Kahverengi gözlerini anlatmaya?
Bir içimlik kahve tadıyla açılıyorum,
Bir tek de sigara...
Cesaretleniyorum,
Sana kendimi anlatmaya.

Kim bilir kaç kez döndü bu hikaye başa,
Kaç kez aktı, silindi gözden yaşlar,
Kaç bahar, zemherî geçildi köprüler,
Altından ne sular aktı senden habersiz?

Bir tek başımın sevdandan
Mahmurluğu geçmedi.
Çünkü sen bende,
Dönüp dönüp arkaya bakmak gibi
Çıkılan kapıyı unutamamak gibi
Ya da anıları karalar gibiydin biraz da.

Çoçukluğumun abi kanatlı kuşuydun
Rüyalarımda.
Düştüğümde yaralarımı göstermekten
Hep korktum sana.
Sever miydin, incitir miydin onlara dokununca?

Bizim eve giden yolun nöbet tutan askeriydin,
Çocuk kalbimde.
Çocukluk aşkım değildin ama
Hep çocukluğum kaldı sende.

Büyüyünce de sızılarımın başını,
Sen okşayacaktın biliyordum sanki
Taa o aşka acemi yıllarımda.

Feryat figan divâneydi,
Gönül kuşum sana.
Pervâneydi yüreğim
Ağzından çıkacak tek kelimeye.

Böyle bir aşk var mıdır dünyada, deme.
Çünkü ben seni içimde yaşattım,
Uzaktan sevdim yıllarca.

Ve anladım ki sonunda aşk değil,
Bağımlılıktın bana!
İşte o zaman hayır diyebildim varlığına.