Zavallı Dut Ağacı Şiiri
BİR DUT AĞACI VARDI BEYAZ DUT VEREN
BEN DİYEYİM 30 SEN DE 40 YAŞINDA KOCAMAN
KOMŞU APARTMANIN BAHÇESİNDE
HER İLK BAHARDA GÜN GÜN DALLARINA BAKIP BAKIP
DUTLARIN OLMASINI BEKLERDİM HEYECANLA.
SONRA KOMŞUNUN BAHÇESİNE ÇAKTIRMADAN GİRER
KENDİME DUT ZİYAFETİ ÇEKERDİM.
SONRA APARTMANI YIKTILAR YERİNE YENİSİ YAPILSIN DİYE
BAHÇENİN TAM KENARINDAKİ DUT AĞACININ TOPRAĞINI KAZDILAR ALTINDAN
AĞAÇI SÖKTÜLER GEÇTİLER TAM DA YEŞİLENMİŞTİ DALLARI
KİMİN UMURUNDA ZAVALLI DUT AĞACI
ŞİMDİ BANA BAKIYOR DEVRİLDİĞİ İNŞAAT ÇUKURUNDAN
BİR O AĞLIYOR, BİR BEN.
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): DUT AĞACI
339 kez okundu.
Zavallı Dut Ağacı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Nimet AYRILMAZ Şiirleri:
- Leylekler (323)
- Kuş Gölgesi (259)
- Çağlaya Şiir Yazılır Mı? (353)
- Nefes (224)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (21)
- Özlü Sözlerim 38 (21)
- Özlü Sözlerim 37 (21)
- Özlü Sözlerim 36 (21)
- Özlü Sözlerim 35 (22)
- Özlü Sözlerim 34 (21)
- Özlü Sözlerim 33 (22)
- Özlü Sözlerim 32 (22)
- Özlü Sözlerim 31 (21)
- Özlü Sözlerim 30 (20)